“ความยากจน-ยาเสพติด-เซ็กส์” ชีวิตของคนจรจัดในสถานีรถไฟ Kamalapur แห่งบังกลาเทศ

สถานี Kamalapur เมือง Dhaka เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดของบังกลาเทศ และสถานีที่สำคัญที่สุดสำหรับการขนส่งทางรถไฟระหว่างเมืองธากากับส่วนอื่นๆ ของบังกลาเทศ

มีเด็กไร้บ้าน – ไร้ครอบครัวจำนวนมากอาศัยอยู่ที่นี่ สำหรับเด็กบางคนสถานีนี้เป็นทั้งที่เกิดและที่ตาย ส่วนใหญ่เป็นลูกนอกกฎหมายของหญิงยากจนหรือโสเภณี บางคนเติบโตขึ้นมาเป็นโจรขโมยข้าวของของผู้โดยสารบนรถไฟ หรือบางคนก็ถูกพ่อแม่นำมาทิ้งไว้

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เด็กผู้หญิงมักโตขึ้นมาเป็นโสเภณีในขณะที่เด็กผู้ชายโตขึ้นมาติดยาเสพติด องค์กรพัฒนาเอกชนหลายแห่งต้องทำงานอย่างหนักเพื่อพยายามเข้าไปช่วยเยียวยาแต่ก็ไม่ทั่วถึง

 

เด็กคนนี้อายุเเค่ 9 ขวบเมื่อช่างภาพถ่ายรูปของเขาเอาไว้ และแม้ว่าจะรู้ว่าถูกถ่ายรูปแต่เขาก็ยังคงสูบบุหรี่อยู่บนรางรถไฟต่อไป และไม่ยอมตอบคำถามเมื่อถูกถามชื่อ

 

เด็กคนนี้เองก็ไม่ยอมบอกชื่อของเขาเช่นกันเขาบอกแต่เพียงว่า เขาอายุ 9 ขวบ และให้เพื่อนตัดแขนของตัวเองออกข้างหนึ่งเพื่อจะได้กลายเป็นขอทานข้างถนน

 

ชื่อของเขาคือ Nishad เด็กหนุ่มไร้บ้านที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่ที่สถานีรถไฟ Kamalapur

 

เด็กชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามกระโดดลงจากหลังคารถไฟ

 

ขอทานไร้ขาคนนี้กำลังสูบกัญชา

 

เมื่อขอทานที่สถานีรถไฟ Kamaplapurกำลังผสมกัญชาเข้ากับบุหรี่

 

มือของชายคนนี้ถูกไฟเผา  เขาเป็นคนขอทานที่ Kamalapur และใช้เงินที่ได้จากการขอทานหมดไปกับการซื้อกัญชา

 

ชื่อของเธอคือ Bokuli เธอยังเป็นเด็กข้างถนนที่สถานี Kamalapur เธอร้องเพลงได้เพราะมาก

 

เด็กสาวคนนี้อายุประมาณ14 ปี  และกำลังเสพยาบางอย่างงที่สถานีรถไฟ Kamalapur

 

ภาพผู้หญิงสูบบุหรี่ไม่ใช่อะไรที่เป็นที่ยอมรับในบังกลาเทศและถูกมองว่าเป็นข้อห้าม นี่คือหญิงไร้บ้านที่ที่อาศัยอยู่ในสถานีรถไฟ Kamalapur

 

เธอเป็นคนขายบริการทางเพศที่สถานีรถไฟ Kamalapur และกำลังนอนหลับอยู่บนดาดฟ้าของสถานี

 

อยู่มาวันหนึ่งผู้หญิงคนนี้ซึ่งป่วยด้วยอาการทางจิตและอาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่งใกล้สถานีรถไฟ Kamalapur ได้เดินเข้าไปในสถานีโดยไม่ใส่อะไรนอกจากชุดชั้นใน ตำรวจและนายสถานีต้องใช้กำลังบังคับเพื่อพาเธอออกมาจากที่นั่น

 

เด็กๆ เหล่านี้กำลังหลับอยู่ใกล้เคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋วที่สถานีรถไฟ kamalapur ในเวลา 5 โมงเช้า

 

เด็กชายคนนี้กำลังข้ามทางรถไฟขณะที่รถไฟกำลังจะเข้าเทียบชานชาลา แม้ว่ามันจะเสี่ยงแต่นี่เป็นวิธีปกติที่พวกเขาใช้ข้ามทางรถไฟ

 

ผู้ชายคนนี้เป็นพ่อค้ายาเสพติดที่จะขายยาในเวลากลางคืน และเขาสามารถขายทุกอย่างทำทำเงินได้ มีคนจำนวนไม่น้อยชื่นชอบเขา

 

มีโรงเรียนขององค์กรนอกภาครัฐในเมืองคามาลปูร์สำหรับเด็กไร้บ้านและการศึกษาของพวกเขา

 

เด็กผู้หญิงคนนี้ชื่อ Moyna เธอเก็บขวดที่ใช้แล้วจากข้างถนนเพื่อนำมาขายในราคา 1taka / ขวด ในภาพนี้เธอเขียนอะไรบางอย่างที่โรงเรียน

 

คนจรจัดในสถานีรถไฟ Kamalapur

 

ชื่อของเขาคือ Kuddus เขาเกิดและตายที่สถานีรถไฟ Kamalapur เวลา 6:00 น. ช่างภาพที่บันทึกภาพนี้ได้พบศพเขา และจากคำบอกเล่าของคนในท้องที่ เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับครอบครัวของเขาเลย

 

ชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เรื่องราวของผู้คนเหล่านี้จะยิ่งทำให้เราเห็นถึงคุณค่าของสิ่งที่เรามีอยู่ได้เช่นกัน…

ที่มา : www.boredpanda.com

loading...

ร่วมแสดงความคิดเห็น...

SHARE

ดูเรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ...